Polecane

WSKAŹNIK SUBIEKTYWNOŚCI

Tłumaczyć to można tym, iż w miarę nabywania wiedzy studenci kształtują sobie pogląd, stanowi­sko na zgłębiane zagadnienia, stąd w ich opiniach narasta subiektywizm sądów i ocen. Wskaźnik subiektywności w ocenie wiarygodności informacji określa, w jakim stopniu badana populacja kieruje się przesłankami o charakterze subiektywnym, oce­niając wiarygodność uzyskiwanych informacji. Jeśli przyjrzeć się populacjom bada­nym w obu etapach, to łatwo zauważyć, że rozkłady tak zdefiniowanej cechy są zbli­żone .W obu etapach badań zwrócono się do respondentów z prośbą o dokonanie próby określenia roli informacji we współczesnym społeczeństwie.

NADRZĘDNY CZYNNIK

T.A. Stewart podkreśla, że wiedza jest nadrzędnym czynnikiem sprawnego funk­cjonowania współczesnej firmy, i formułuje trzy zasady ekonomii wiedzy:wiedza jest przedmiotem kupna, sprzedaży i zarządzania, stanowi najważniej­szy czynnik sukcesu przedsiębiorstwa,aktywa wiedzy, tzn. kapitał intelektualny, są dla współczesnych organizacji najważniejsze, ważniejsze od ich aktywów finansowych i fizycznych,w celu funkcjonowania w warunkach nowej ekonomii należy wykorzystywać nowe kluczowe aktywa, a także opracować nowe słownictwo, nowe metody zarządzania, nowe technologie i strategie.Zarządzanie strategiczne zajmujące się sukcesem w długim czasie musi integro­wać wiedzę z różnych dziedzin i obszarów działalności organizacji, uwzględniać złożoność, kompleksowość i współzależność zjawisk.

PROBLEM WYCENY WARTOŚCI NIEMATERIALNYCH

Problem wyceny wartości niematerialnych jest niezmiernie ważnym wyzwaniem postawionym przed nauką i praktyką. W społeczeństwie wiedzy nie ma żadnej królowej nauk. Wszystkie rodzaje wie­dzy są jednakowo wartościowe, wszystkie rodzaje wiedzy, zgodnie ze słowami wielkiego średniowiecznego filozofa Bonawentury, jednakowo prowadzą do prawdy. Aby uczynić z nich drogę do prawdy, do wiedzy, konieczna jest odpowiedzialność przedstawicieli różnych gałęzi. Zbiorowo chronią oni wiedzę i dbają, by mogła być stosowana.Głębokie przemiany w rozwoju gospodarki poszczególnych krajów, regionów i globu ziemskiego, mające charakter polityczny, społeczny, kulturowy i techniczny, stanowią wyzwanie dla przedsiębiorstw na całym świecie.

 

PROCES ZARZĄDZANIA WIEDZĄ I INFIRMACJĄ

Proces zarządzania wiedzą i informacją umożliwia wzrost umiejętnoścri kompetenćjipracowników, pobudza ich kreatywność. Koniecz­na jest także świadomość, że w warunkach GOW wiedza i kapitał intelektualny stanowią ważne determinanty rozwoju gospodarki światowej. Wiedza, umiejętności, zasoby, doświadczenie, pasja, entuzjazm, wiara w siebie to ważne wyznaczniki suk­cesu w warunkach GOW.  Zarządzanie wiedzą dotyczy takich aspektów funkcjonowania przedsiębiorstwa, jak tworzenie nowej wiedzy, uzyskiwanie dostępu do wiedzy, wykorzystanie wiedzy do podejmowania decyzji, wbudowywanie wiedzy do procesów, produktów, przedstawianie wiedzy w postaci dokumentów, wspieranie wzrostu zasobów wiedzy, transfer wiedzy oraz pomiar wartości wiedzy.

WIEDZA JAKO WYZNACZNIK GOW

W warunkach gospodarki opartej na wiedzy i społeczeństwa informacyjnego wyma­gane są:   globalne spojrzenie na przemysł, rynek, ochronę środowiska,przemiana społeczeństwa przemysłowego w społeczeństwo informatyczne,świadomość nieprzydatności technologii, która nie bierze pod uwagę zarzą­dzania informacją i potrzeb klientów,poleganie na kreatywności własnych pracowników,powstawanie sieci przetwarzania informacji i standardów komunikowania się w biznesie.W społeczeństwie informacyjnym opartym na wiedzy konieczne jest zrozumie­nie, że problemy, które generuje świat, nie mogą być rozwiązywane bez-zmiany sposobu myślenia, a preetrwaniej?rganizacji zaIeży.odzdQlności.przętwarzania infor­macji i adaptowamaTsię do zmian.

KONCENTRACJA NA KLUCZOWYCH KOMPETENCJACH

Umiejętność koncentrowania się na swoich kluczowych kompetencjach i „czułych punktach” własnego biznesu. Resztę, w związku z ogromem wyzwań, ja­kim musi stawić czoło menedżer w gospodarce elektronicznej, powinien on zlecać w trybie outsourcingu. W przeciwnym wypadku będzie mu bardzo trudno skutecz­nie zapanować nad wszystkimi czynnikami determinującymi działanie jego firmy. Dotyczy to zwłaszcza technologii informacyjnych, które muszą pełnić rolę służeb­ną wobec wymagań biznesowych. Gotowość i umiejętność efektywnego korzysta­nia z różnorodnych usług outsourcingowych jest charakterystyczną cechą mene­dżera w gospodarce elektronicznej i stanowi przeciwieństwo strategii swoistej samowystarczalności uprawianej przez przedsiębiorstwa w klasycznej gospodarce.

GOSPODARKA ELEKTRONICZNA

W istocie, gospodarka elektroniczna powoduje zacieśnie­nie współpracy między partnerami, gdyż narzuca wspólny rytm działania w całym łańcuchu powiązań, który może mieć różne formy: zsynchronizowanej produkcji, integracji odbiorców z dostawcami, ciągłego uzupełniania zapasów, automatycznego zamawiania i inne.Umiejętność współpracy (a przynajmniej „pokojowego” współżycia) z konkuren­cją, która w warunkach gospodarki elektronicznej jest tak wszechobecna, że nie da się jej skutecznie zwalczać lub w inny sposób traktować antagonistycznie, tak jak to zwykle robiono w gospodarce tradycyjnej. Umiejętność holistycznego podejścia do problemów,, jako przeciwieństwo wąskiego, „branżowego” patrzenia na problemy („Skoro jesteś szewcem — pilnuj swego kopyta”), charakterystycznego dla „starej” gospodarki.

LICZY SIĘ UMIEJĘTNOŚĆ

Liczy się także umiejętność szybkiego i zdecydowanego działania w warunkach dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Pierwsi są w stanie zdobyć i utrzymać przewagę rynkową, gdyż mają większą szansę na utrwalenie w świadomości klien­tów swojej marki jako tej, która pojawiła się pierwsza. Przodownicy są również w stanie nawiązać współpracę z najlepszymi partnerami  oraz zdobyć na rynku pra­cy najlepszych specjalistów, co dodatkowo trwale wzmacnia ich pozycję.Ważne są także: Umiejętność wykazywania entuzjazmu wobec zmian, stymulowania szybkich zmian w całej organizacji.Zdolność poświęcania dużej uwagi szkoleniu pracowników.Zdolność osobistego angażowania się w realizację przedsięwzięć e-biznesowych,bo ma to ogromny wpływ na ich skuteczność. Umiejętność tworzenia zespołów wielofunkcyjnych łączących kompetencje w za­kresie biznesu i technologii teleinformatycznej.

BARDZIEJ INTENSYWNIE

Bardziej intensywne, permanentne i skuteczne doskonalenie (aktualizowanie) posiadanej wiedzy przez menedżera jest niezbędnym warunkiem przetrwania jego fir­my. Zwłaszcza zaś lepsza znajomość informatyki staje się koniecznością. W warun­kach „nowej” ekonomii menedżer występuje bowiem nie tylko w roli użytkownika standardowych aplikacji, lecz także jako twórca elektronicznych odpowiedników tra­dycyjnych dóbr i usług. Tablica 3.1 daje pogląd na złożoność zagadnienia zarówno w aspekcie struktury tematów szkoleniowych, jak i adresatów usług szkoleniowych.Na marginesie należy podkreślić, iż potrzeba rozwijania wiedzy dotyczy me tyl­ko menedżerów oraz innych grup pracowników zatrudnionych w firmach wkraczają­cych na platformę elektroniczną. Potrzeba taka dotyczy całych społeczeństw, od któ­rych wymagana jest wysoka kultura informatyczna, warunkująca dynamiczny rozwój biznesu elektronicznego.